SEV SEV BİR YERE KADAR..ONUNDA BİR SONU YOKMU..

26/2/2009 ·

Hayatta herşeyi sevme kapasitesine sahibiz,hemde sınırsız bir ölçüde...annemizi severiz,sevgilimizi,eşimizi ama en önemlisi kendimizi severiz.İyi de bunun bir sonu yokmu,bıkkınlık gelmez mi insana,insan sıkılmazmı sevmekten..Bu aralar sanırım aklım bununla meşgul..yani nereye kadar sevebiliriz ki,uçsuz bucaksız bir deniz gibi mi,yoksa bir göl birikintisi kadar mı severiz.ama sonuçta bir şeylere bağlanır ve onları farketmeden kendimize alıştırır ve alışırız.Herşey bir yere kadar hayatta mutlu olmaktan bile sıkılabilir insan,umut etmekten,olmayan hayallerden,düşlerden sevgililerden,eşlerden,çocuklardan hatta kendimizden bile sıkılabilirz.Hergün kalktığında aynada aynı yüze bakıyosun,aynı gözler,aynı burun aynı dudak.birileride eminimki bizden sıkılıyordur:)))İnsan bir kuş misali olmalı,ne yüreği ne de bedeni yerleşik olmamalı.aynı yerde yaşamamalı,aynı göğe,aynı denize bakmamalı.sanırım bir seyyah olmalı.değişik insanlar,değişik ülkeler ve erkekler kadınlar...
   Hayatta her türlü acıyı yaşıyoruz ama yinede gülüyoruz ve yemek yiyoruz,yine hayatımıza bir yerlerden devam edebiliyoruz ama bu ne kadar monotonca olursa,insan ne kadar daha az risk alırsa o kadar kendini emin ellerde hissetiyor.Aslında hayatımız bir PUZZLE gibi bazen eksikleri biz tamamlarız,bazen başkaları,bazen biz bir eksiliriz,ya da başkaları..AŞK AŞK AŞK...bana hep doğum sancısını ve doğum sonrası rahatlatmayı hatırlatan tek unsur.Bekarım çocuk doğurmadım ama AŞK hem doğdu hayatımda hem AŞK ı doğurdum ,yaşattımı orası şüpheli.Sanırım insan hayatında bir kere aşık oluyor,ondan sonrakiler de sadece çok sevebildikleri olabiliyor..Ama birinin yeri herzaman çok özel oluyor,ve o yer kanayıp kanayıp duruyor.......eda erensoy....

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »